In memoriam Frits Spreen

Maandag 16 maart wordt tijdens een plechtigheid, voorafgaand aan zijn crematie, afscheid genomen van Frits Spreen.
Onze ere voorzitter Willem Molema schreef onderstaand “in memoriam”

Frits had het altijd druk

Jarenlang was Frits Spreen uit Zuidbroek (en voorheen Gasselte) een actief lid bij onze vereniging. Hij bezocht clubavonden, ledenvergaderingen en als kraanmachinist was zijn hoogtepunt bij ons het op zijn plaats brengen van zware materialen voor de bouw van het scheidsrechterscentrum in Wildervank begin jaren negentig. Maar langzamerhand zagen we Frits steeds minder. Nu hebben we alleen nog de herinnering aan hem, want Frits is deze week op 72-jarige leeftijd overleden.
Hij had het altijd druk. Hoe vaak zou ik hem niet hebben gevraagd wat gas terug te nemen. Heel vaak. Maar Frits nam steeds meer hooi op zijn vork. Hij was aanvankelijk scheidsrechter op het veld, maar ging daarnaast ook in de zaal fluiten. Tot mijn stomme verbazing werd hij ook nog eens trainer bij het inmiddels verdwenen Borgercompagnie. Frits haalde overal spelers vandaan, want het dorp had niet zoveel talenten. Hij spinde er even garen bij door een seizoen kampioen te worden. Frits glom van trots in de kleine kantine van de Niesters.
Hoe anders waren de tijden toen we beginjaren negentig besloten een scheidsrechterscentrum te bouwen. Een tijd waarin ik hem ook regelmatig een boekje loten bracht in de woning aan de Kerkstraat in Zuidbroek waar hij met zijn vrouw Betty tot zijn dood heeft gewoond. Frits behoorde in die tijd tot de actieve kern van de scheidsrechtersvereniging. Bewonderenswaardig, want hij had ook een drukke baan als kraanmachinist. Vroeg van huis en vaak laat weer thuis. Het kwam dan ook wel voor dat hij bij ons zijn beloftes niet of niet helemaal na kon komen, want dan zat Frits nog ergens in de binnenlanden van Groningen of Friesland te wroeten met zijn kraan van BKF. Maar desondanks was Frits ook van de partij als ons succesvol zaalvoetbalteam (noordelijke en nationale titels) moest spelen (Frits hier vierde van links staand) en het veldvoetbalteam. Zelfs nu was hij nog actief als zaalvoetbalscheidsrechter. Een paar weken geleden zegde hij een toernooi in Leek af, omdat hij slecht nieuws had gekregen.
Dat is allemaal herinnering, net als zijn schelle stem die overal bovenuit te horen was. Frits was een prater zonder dat je dat als toehoorder vervelend vond. Hij was ook iemand die hield van plezier maken. ”Nou moet je even luisteren hè…”. Ik hoor het hem nog zeggen. Een betrouwbare en sociale collega die de scheidsrechterswereld ontvallen is. Hij krijgt nu wel, zij het noodgedwongen, de rust die hij in zijn leven maar moeilijk kon vinden. Daarom rust zacht kleine vriend.

Deel dit artikel