In Memoriam Harm Jan van Asselt

Een bescheiden mens, een bevlogen scheidsrechter

Er zit een zekere contradictie in, maar dat is slechts schijn. Bescheiden en toch bevlogen. Dat was Harm-Jan van Asselt die 25 januari jl. op bijna 65-jarige leeftijd overleed. Een bescheiden mens, maar een bevlogen scheidsrechter. Zo’n 33 jaar lang was hij in zalen en op velden paraat als arbiter. Het plezier straalde ervan af. Tussen de mannen en de vrouwen, tussen gehandicapte jeugd en studenten, tijdens moeilijke derby’s en in de zaal en met als terugkerend hoogtepunt the Special Olympics.

Harm-Jan uit Assen was geen streber, wel een liefhebber. Vooral een liefhebber. Al die jaren. Ooit als voetballer bij het inmiddels opgedoekte Hermes AVK in Annerveenschekanaal door zijn vrouw Tineke dringend geadviseerd scheidsrechter te worden. In reguliere competities, maar ook als invaller bij Zuidlaarderveen en (on)regelmatige fluitist bij DWZ met na afloop patat en een gehaktbal, samen genietend met wijlen Adri Kaldijk.

Geboren in een woonwagen in Deurze bij Rolde en via Elp in Boon ’s polder bij Annen een onbezorgde jeugd. Vissen, kattenkwaad uithalen met zijn broers Bertus en Jan en zijn zussen Rika en Trijn. Na Barkhuis Koek in Kielwindeweer en een korte tijd gruwelend van gierende beesten in de slachterij van Udema, was hij tientallen jaren een trouwe werknemer van de aanstekerfabriek van Poppell in Assen.

Twee maanden geleden even naar de dokter voor een mankementje aan zijn been. Dacht hij. Een maand later kwam er letterlijk het bericht van zijn naderende dood: longontsteking met uitzaaiingen. Zelfs het rekken van het leven was geen optie meer. Sterker nog, ons plan om als zijn uitvaartspreker hem nog te interviewen bij leven, mislukte. Op die zaterdag de 25ste januari dat we onze afspraak zouden maken, overleed hij.
Een week eerder had hij nog een hoogtepunt als scheidsrechter beleefd in de sporthal van Annen. Broer Bertus, zelf volleybalscheidsrechter, steunde hem in zijn wens om twee jeugdwedstrijden van een kwartier te fluiten. Zijn schoondochter stond met hem samen aan de ene kant van het veld en Bertus aan de andere kant. Vanuit een speciale stoel en met extra zuurstof floot hij met zichtbaar genoegen de laatste wedstrijd van zijn leven.

Van zijn pensioen heeft hij dan niet meer mogen genieten, maar een lange lijdensweg is hem bespaard gebleven. Dank voor je trouw en je vriendschap als scheidsrechter en COVS-lid Harm-Jan.

Willem Molema

Deel dit artikel